پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۶

چون گل‌رخ ما پرده ز عارض بگشاد

شد لالهٔ دل‌سوخته از مهر چه شاد

سوسن چو به بندگیش اقرار آورد

سلطان بهارش خط آزادی داد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸مانند رخت صبا هر آن لاله که دید
  2. شمارهٔ ۳۹شب هندوی آن طرهٔ مه‌فرسا شد
  3. شمارهٔ ۴۰چشمم که مدام آن حسرت بارد
  4. شمارهٔ ۴۱چون طره ز پای یار سر برگیرد
  5. شمارهٔ ۴۲هر دم ز دلم آتش عشق افروزد
  6. شمارهٔ ۴۳هر آه که از دلم بدر می‌آید
  7. شمارهٔ ۴۴کس نیست که در درد و غمم می‌پرسد
  8. شمارهٔ ۴۵ای کرده دلم به چین گیسو در بند
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.