پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۳۱

از گردون برنتابم این بی‌آبی

خون شد دل و اشک آتشی سیمابی

روزی به سرشک و نالهٔ چون دولاب

آتش فکنم در فلک دولابی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۳۳خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازی
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳۴تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳۵گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳۶هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳۷بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳۸سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳۹خاک شوَمی گر، نه چنین خون خوریی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴۰خاقانی را همیشه بیغاره زنی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.