پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۳۸

سیمرغ وصالی ای بت عالی رای

دادی لقبم همای گیتی آرای

من فارغم از دانهٔ هر کس چو همای

تو نیز چو سیمرغ به کس رخ منمای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۴۰خاقانی را همیشه بیغاره زنی
  2. رباعی شمارهٔ ۳۴۱امروز به خشک جان تو مهمان منی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۴۲از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای
  4. رباعی شمارهٔ ۳۴۳روزی که سر زلف چو چوگان داری
  5. رباعی شمارهٔ ۳۴۴شب‌های سده زلف مغان‌فش داری
  6. رباعی شمارهٔ ۳۴۵ای زلف بتم عقرب مه جولانی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۴۶راهی که در او خنگ فلک لنگ شدی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴۷خاقانی اگر سرزدهٔ یار آیی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.