پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۴۷

خاقانی اگر سرزدهٔ یار آیی

در سرزدگی مگر کُله‌دار آیی

میکوش که گم کردهٔ دلدار آیی

کز گمشدگی مگر پدیدار آیی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۴۹سلطانی و طغرای تو نیکو رویی
  2. رباعی شمارهٔ ۳۵۰گر من نه به دل داغ برافکنده‌امی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۵۱دود تو برون شود ز روزن روزی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.