پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۴۰

خاقانی را همیشه بیغاره زنی

هم نیش به جان او چو جرّاره زنی

اندر غم تو دلم دو صد پاره شده است

صد شعله بر این دل دوصد پاره زنی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۴۲از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای
  2. رباعی شمارهٔ ۳۴۳روزی که سر زلف چو چوگان داری
  3. رباعی شمارهٔ ۳۴۴شب‌های سده زلف مغان‌فش داری
  4. رباعی شمارهٔ ۳۴۵ای زلف بتم عقرب مه جولانی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۴۶راهی که در او خنگ فلک لنگ شدی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۴۷خاقانی اگر سرزدهٔ یار آیی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۴۸در مجلس باده گر مرا یاد کنی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴۹سلطانی و طغرای تو نیکو رویی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.