پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۳۴

تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نی

دیدار بتان نوحه‌گری ارزد؟ نی

بیچاره پیاده را که فرزین گردد

فرزین شدنش نگون سری ارزد؟ نی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۳۶هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳۷بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳۸سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳۹خاک شوَمی گر، نه چنین خون خوریی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۴۰خاقانی را همیشه بیغاره زنی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۴۱امروز به خشک جان تو مهمان منی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۴۲از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای
  8. رباعی شمارهٔ ۳۴۳روزی که سر زلف چو چوگان داری
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.