پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۲۸

گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهی

تا داد دلی بخواهم از دل‌خواهی

بینی فلک انگیخته لشکرگاهی

از غم رصدی نشانده بر هر راهی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۳۰من بودم و آن نگار روحانی روی
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳۱از گردون برنتابم این بی‌آبی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳۲از عشق صلیب موی رومی رویی
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳۳خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳۴تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳۵گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳۶هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳۷بیدل نیَمی گر به رخت بنگرمی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.