پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۲۷

خاقانی را طعنه زنی هر گاهی

کو ... طلبد به ... نجوید راهی

... حقهٔ مرجان نشود هر ماهی

... از پس نه ماه نزاید ماهی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۲۹از بلبل گل پرست خوش سازتری
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳۰من بودم و آن نگار روحانی روی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۳۱از گردون برنتابم این بی‌آبی
  4. رباعی شمارهٔ ۳۳۲از عشق صلیب موی رومی رویی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۳۳خاقانی اگر شیوهٔ عشق آغازی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۳۴تیمار جهان غصه خوری ارزد؟ نی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۳۵گر کشتنیم چنان کش از بهر خدای
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳۶هر نیمه شبم تبم مرتب بینی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.