خاقانی
رباعی شمارهٔ ۲۹۵
خاقانی را خون دل رز دَردِه
دل سوخته را خام روان پز درده
آن آب دل افروز دل رز درده
صافی شده را دُرد زبان گز درده
خاقانی
خاقانی را خون دل رز دَردِه
دل سوخته را خام روان پز درده
آن آب دل افروز دل رز درده
صافی شده را دُرد زبان گز درده
دربارهی خاقانیافضلالدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگترین قصیدهسرایان تاریخ شعر و ادب فارسی بهشمار میآید. از القاب مهم وی حسان العجم میباشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قویطبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.