پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۹۴

خاقانی عمر گم شد، آوازش ده

دل هم به شکست می‌رود، سازش ده

جان را که تو راست از فلک عاریتی

منت مپذیر، عاریت بازش ده

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۹۶ای کرده ز نور رای تو دریوزه
  2. رباعی شمارهٔ ۲۹۷خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹۸خواهی که شود دل تو چون آئینه
  4. رباعی شمارهٔ ۲۹۹خاقانی را بی‌قلم کاتب شاه
  5. رباعی شمارهٔ ۳۰۰یاران جهان را همه از که تا مه
  6. رباعی شمارهٔ ۳۰۱دیدم به ره آن مه خود و عید سپاه
  7. رباعی شمارهٔ ۳۰۲در تیرگی حال من روشن به
  8. رباعی شمارهٔ ۳۰۳ای از پری و ماه نکوتر صد ره
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.