خاقانی
رباعی شمارهٔ ۲۹۷
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه
خاقانی
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه
دربارهی خاقانیافضلالدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگترین قصیدهسرایان تاریخ شعر و ادب فارسی بهشمار میآید. از القاب مهم وی حسان العجم میباشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قویطبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.