پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰۴

دی صبح دمان چو رفت سیاره به راه

سیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه

روز از دم گرگ تا برآمد ناگاه

شد یوسف مشکین رسن سیمین چاه

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۰۶تا زلف تو بربست به رخ پیرایه
  2. رباعی شمارهٔ ۳۰۷ای گشته دلم در غم تو صد پاره
  3. رباعی شمارهٔ ۳۰۸ای با تو مرا دوستی سی روزه
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰۹تا آتش عشق را برافروخته‌ای
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱۰خاقانی اگر به آرزو داری رای
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱۱چون مرغ دلت پرید ناگه تو که‌ای؟
  7. رباعی شمارهٔ ۳۱۲بر سر کنم از عشق تو خاک همه کوی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۱۳خاقانی اگر در کف همت گروی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.