خاقانی
رباعی شمارهٔ ۳۱۲
بر سر کنم از عشق تو خاک همه کوی
ای برده مرا آتش تو آب از روی
من عاشق زار تو چنانم که مپرس
تو لایق عشق من چنانی که مگوی
خاقانی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۳۱۴یک نیمه ز عمر شد به هر تیماری
- رباعی شمارهٔ ۳۱۵نفسم جنب غرامت است ای دلجوی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۶ای یافته از فضل خدا تمکینی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۷خاک ار ز رخت نور برد گهگاهی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۸از کبر مدار در دل خود هوسی
- رباعی شمارهٔ ۳۱۹خاقانی اگر پند حکیمان خواندی
- رباعی شمارهٔ ۳۲۰چون مجلس عیش سازی استاد علی
- رباعی شمارهٔ ۳۲۱تا بود جوانی آتش جان افزای
درباره‌ی خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.