خاقانی
رباعی شمارهٔ ۳۲۱
تا بود جوانی آتش جان افزای
جان باز چو پروانه بدم شیفته رای
مُرد آتش و اوفتاد پروانه ز پای
خاکستر و خاک ماند از آن هر دو به جای
خاقانی
تا بود جوانی آتش جان افزای
جان باز چو پروانه بدم شیفته رای
مُرد آتش و اوفتاد پروانه ز پای
خاکستر و خاک ماند از آن هر دو به جای
دربارهی خاقانیافضلالدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگترین قصیدهسرایان تاریخ شعر و ادب فارسی بهشمار میآید. از القاب مهم وی حسان العجم میباشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قویطبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.