پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۲۱

تا بود جوانی آتش جان افزای

جان باز چو پروانه بدم شیفته رای

مُرد آتش و اوفتاد پروانه ز پای

خاکستر و خاک ماند از آن هر دو به جای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۲۳ترسا صنمی کز پی هر غم‌خواری
  2. رباعی شمارهٔ ۳۲۴عمرم همه ناکام شد از بیکاری
  3. رباعی شمارهٔ ۳۲۵تا کی به هوس چون سگِ تازی، تازی
  4. رباعی شمارهٔ ۳۲۶آن سنگ‌دلی و سیم دندان که بدی
  5. رباعی شمارهٔ ۳۲۷خاقانی را طعنه زنی هر گاهی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۲۸گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۲۹از بلبل گل پرست خوش سازتری
  8. رباعی شمارهٔ ۳۳۰من بودم و آن نگار روحانی روی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.