پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰۹

تا آتش عشق را برافروخته‌ای

همچون دل من هزار دل سوخته‌ای

این جور و جفا تو از که آموخته‌ای

کز بهر دل آتشین قبا دوخته‌ای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۱۱چون مرغ دلت پرید ناگه تو که‌ای؟
  2. رباعی شمارهٔ ۳۱۲بر سر کنم از عشق تو خاک همه کوی
  3. رباعی شمارهٔ ۳۱۳خاقانی اگر در کف همت گروی
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱۴یک نیمه ز عمر شد به هر تیماری
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱۵نفسم جنب غرامت است ای دلجوی
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱۶ای یافته از فضل خدا تمکینی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۱۷خاک ار ز رخت نور برد گهگاهی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۱۸از کبر مدار در دل خود هوسی
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.