پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰۵

گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواه

شب‌های فراقت چه دراز آمد آه

گفتا شب را در این درازی چه گناه

شب روز وصال است که گردیده سیاه

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۰۷ای گشته دلم در غم تو صد پاره
  2. رباعی شمارهٔ ۳۰۸ای با تو مرا دوستی سی روزه
  3. رباعی شمارهٔ ۳۰۹تا آتش عشق را برافروخته‌ای
  4. رباعی شمارهٔ ۳۱۰خاقانی اگر به آرزو داری رای
  5. رباعی شمارهٔ ۳۱۱چون مرغ دلت پرید ناگه تو که‌ای؟
  6. رباعی شمارهٔ ۳۱۲بر سر کنم از عشق تو خاک همه کوی
  7. رباعی شمارهٔ ۳۱۳خاقانی اگر در کف همت گروی
  8. رباعی شمارهٔ ۳۱۴یک نیمه ز عمر شد به هر تیماری
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.