پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶۴

تا بشنودم کاهوی شیرافکن من

ماتم زده شد چون دل بی‌مسکن من

حقا و به جان او که جان در تن من

بنشست به ماتم دل روشن من

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶۶خاقانی اگر توئی ز صافی نفسان
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۷ای روی تو محراب دل غمناکان
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۸خاقانی از اول که دمی داشت فزون
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۹مجلس ز می دو ساله گردد روشن
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷۰ماها دلم از وصال پر نور بکن
  6. رباعی شمارهٔ ۲۷۱پیداست که سودای تو دارم ز نهان
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷۲تیغ از تو و لبیک نهانی از من
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷۳گر خاک ز من به اشک خون پالودن
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.