پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۷۳

گر خاک ز من به اشک خون پالودن

نالید، منال کو گه آسودن

زینسان که فراق خواهدم فرسودن

بر خاک ز من سایه نخواهد بودن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷۵خاقانی اگرچه دارد از درد نهان
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷۶امروز به حالی است ز سودا دل من
  3. رباعی شمارهٔ ۲۷۷خاقانی را غم نو و درد کُهُن
  4. رباعی شمارهٔ ۲۷۸خاقانی اگر کسی جفا دارد خو
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷۹خاقانی ازین کوچهٔ بیداد برو
  6. رباعی شمارهٔ ۲۸۰کو آن می دیرسال زودافکن تو
  7. رباعی شمارهٔ ۲۸۱خود را به سفر بیازمودم بی‌تو
  8. رباعی شمارهٔ ۲۸۲ای راحت سینه، سینه رنجور از تو
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.