پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۷۷

خاقانی را غم نو و درد کُهُن

آورد بدین یک نفس و نیم سُخُن

تا من به تو زنده‌ام به دل کس نکُنم

چون من رفتم تو هرچه خواهی می‌کُن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷۹خاقانی ازین کوچهٔ بیداد برو
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸۰کو آن می دیرسال زودافکن تو
  3. رباعی شمارهٔ ۲۸۱خود را به سفر بیازمودم بی‌تو
  4. رباعی شمارهٔ ۲۸۲ای راحت سینه، سینه رنجور از تو
  5. رباعی شمارهٔ ۲۸۳ای شاه بتان، بتان چون من بندهٔ تو
  6. رباعی شمارهٔ ۲۸۴کردم به قمار دل دو عالم به گرو
  7. رباعی شمارهٔ ۲۸۵ای چشم بد آمده میان من و تو
  8. رباعی شمارهٔ ۲۸۶دل هرچه کند عشق فزون آید از او
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.