پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸۶

دل هرچه کند عشق فزون آید از او

شد سوخته بوی صبر چون آید از او

شاید که سرشک خون برون آید از او

کان رنگ بزد که بوی خون آید از او

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۸۸کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از او
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸۹صد ساله ره است از طلب من تا تو
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹۰هر روز بود تو را جفایی نو نو
  4. رباعی شمارهٔ ۲۹۱چشمم به گل است و مرغ دستان زن تو
  5. رباعی شمارهٔ ۲۹۲گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
  6. رباعی شمارهٔ ۲۹۳صبح است شراب صبح پرتو دَردِه
  7. رباعی شمارهٔ ۲۹۴خاقانی عمر گم شد، آوازش ده
  8. رباعی شمارهٔ ۲۹۵خاقانی را خون دل رز دَردِه
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.