پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸۳

ای شاه بتان، بتان چون من بندهٔ تو

در گریهٔ تلخم از شکرخندهٔ تو

تو بادی و من خاک سر افکندهٔ تو

چون تند شوی شوم پراکندهٔ تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۸۵ای چشم بد آمده میان من و تو
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸۶دل هرچه کند عشق فزون آید از او
  3. رباعی شمارهٔ ۲۸۷تب کرد اثر در رخ و در غبغب تو
  4. رباعی شمارهٔ ۲۸۸کو عمر؟ که دادِ عیش بستانم از او
  5. رباعی شمارهٔ ۲۸۹صد ساله ره است از طلب من تا تو
  6. رباعی شمارهٔ ۲۹۰هر روز بود تو را جفایی نو نو
  7. رباعی شمارهٔ ۲۹۱چشمم به گل است و مرغ دستان زن تو
  8. رباعی شمارهٔ ۲۹۲گفتی که تو را شوم مدار اندیشه
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.