پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۶۹

مجلس ز می دو ساله گردد روشن

چشم طرب از پیاله گردد روشن

پژمرده بود گل قدح بی می ناب

از آب چراغ لاله گردد روشن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷۱پیداست که سودای تو دارم ز نهان
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷۲تیغ از تو و لبیک نهانی از من
  3. رباعی شمارهٔ ۲۷۳گر خاک ز من به اشک خون پالودن
  4. رباعی شمارهٔ ۲۷۴چون زندگی آفت است جانم گم کن
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷۵خاقانی اگرچه دارد از درد نهان
  6. رباعی شمارهٔ ۲۷۶امروز به حالی است ز سودا دل من
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷۷خاقانی را غم نو و درد کُهُن
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷۸خاقانی اگر کسی جفا دارد خو
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.