پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۷۰

ماها دلم از وصال پر نور بکن

میلی سوی این خاطر رنجور بکن

ای یوسف وقت جنگ را دور بکن

گرگ آشتیی با من مهجور بکن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۷۲تیغ از تو و لبیک نهانی از من
  2. رباعی شمارهٔ ۲۷۳گر خاک ز من به اشک خون پالودن
  3. رباعی شمارهٔ ۲۷۴چون زندگی آفت است جانم گم کن
  4. رباعی شمارهٔ ۲۷۵خاقانی اگرچه دارد از درد نهان
  5. رباعی شمارهٔ ۲۷۶امروز به حالی است ز سودا دل من
  6. رباعی شمارهٔ ۲۷۷خاقانی را غم نو و درد کُهُن
  7. رباعی شمارهٔ ۲۷۸خاقانی اگر کسی جفا دارد خو
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷۹خاقانی ازین کوچهٔ بیداد برو
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.