پرش به محتوای اصلی
خاقانی خاقانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۷

هرگز لبم از ذکر تو خاموش نشد

یاد تو ز خاطرم فراموش نشد

مذکور نشد نام تو بر هیچ زبان

کاجزای وجودم همگی گوش نشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۹کو آنکه به پرهیز و به توفیق و سداد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۰دردی است مرا به دل دوایم بکنید
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۱دیدی که نسیم نوبهاری بوزید
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۲کس همچو من غریب بی‌یار مباد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۳دریاب که دل برفت و تن هم بنماند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آن تن که حساب وصل می‌راند نماند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۵هرچند که از خسان جهان سیر آمد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۶جانان شد و دل به دست هجرانم داد
همه‌ی رباعیات ←

خاقانی درباره‌ی خاقانی

افضل‌الدّین بدیل‌ بن علی خاقانی شروانی متخلّص به خاقانی (۵۲۰ قمری در شروان - ۵۹۵ قمری در تبریز) از جملهٔ بزرگ‌ترین قصیده‌سرایان تاریخ شعر و ادب فارسی به‌شمار می‌آید. از القاب مهم وی حسان العجم می‌باشد. آرامگاه او در شهر تبریز است. خاقانی از سخنگویان قوی‌طبع و بلندفکر و یکی از استادان بزرگ زبان پارسی و در درجهٔ اول از ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.