پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۱۱

هر شب ز غم تو ای غمت روز افزون

از نالۀ من بناله آید گردون

گر بر لب جیحون گذرم نیست کنون

خود می گذرد بر لب چشمم جیحون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱۳از خار چو آمد گل رنگین بیرون
  2. شمارهٔ ۷۱۴شد راز من و تو ای صنم فاش کنون
  3. شمارهٔ ۷۱۵فرّاش چمن باد شمالست اکنون
  4. شمارهٔ ۷۱۶سبحان الله ز گردش چرخ برین
  5. شمارهٔ ۷۱۷دیدی که ز ناز بودم ای ماه زمین
  6. شمارهٔ ۷۱۸گر رای تماشا کنی ای دل منشین
  7. شمارهٔ ۷۱۹آن قامت همچو سرو آزاد به بین
  8. شمارهٔ ۷۲۰در دست شه آن ساغر غمکاه ببین
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.