پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۱۸

گر رای تماشا کنی ای دل منشین

بیرون جه از آن کمند زلف برچین

پیرامن چشمۀ حیات لب او ی

بگشای یکی دو چشم و آن سبزه ببین

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲۰در دست شه آن ساغر غمکاه ببین
  2. شمارهٔ ۷۲۱گفتی ز برای می که کمتر خور ازین
  3. شمارهٔ ۷۲۲شاهی که فلک بلندی اندوزد از او
  4. شمارهٔ ۷۲۳آن شمع که آفت سرست افسر او
  5. شمارهٔ ۷۲۴خون گشت دلم ز زخم بی مرهم او
  6. شمارهٔ ۷۲۵هر صبح که خندید زخندیدن او
  7. شمارهٔ ۷۲۶مشکین سر زلف یا رو نازک تن او
  8. شمارهٔ ۷۲۷در ساغر می گوهر دیرینۀ او
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.