پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۲۵

هر صبح که خندید زخندیدن او

دیدم دل خود چاک چوپیراهن او

هر شام که بگذشت ، شد از گریۀمن

همرنگ سرآستین من دامن او

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲۷در ساغر می گوهر دیرینۀ او
  2. شمارهٔ ۷۲۸نه کوه گران پای بدارد با تو
  3. شمارهٔ ۷۲۹هرچند که رفت آبرویم با تو
  4. شمارهٔ ۷۳۰در خلوت وصلت ای چو شکر لب تو
  5. شمارهٔ ۷۳۱فخرست مرا از آن رخ فرخ تو
  6. شمارهٔ ۷۳۲با آنکه بهیچ سان نیم در خور تو
  7. شمارهٔ ۷۳۳تا آتش مرگ دود بر کرد از تو
  8. شمارهٔ ۷۳۴بس سر که به عشق رفت بر باد از تو
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.