پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۳۰

در خلوت وصلت ای چو شکر لب تو

چون می نتوان نهاد لب بر لب تو

من نیز شوم جان خود آرم بر لب

گیرم که نهاده ام لب اندر لب تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۳۲با آنکه بهیچ سان نیم در خور تو
  2. شمارهٔ ۷۳۳تا آتش مرگ دود بر کرد از تو
  3. شمارهٔ ۷۳۴بس سر که به عشق رفت بر باد از تو
  4. شمارهٔ ۷۳۵ای رنج زمانه بهرۀ دشمن تو
  5. شمارهٔ ۷۳۶ای مقصد آمال در و درگه تو
  6. شمارهٔ ۷۳۷هر سال که تشریف دهی چون گل نو
  7. شمارهٔ ۷۳۸جامی که شراب ارغوانیست درو
  8. شمارهٔ ۷۳۹آن شانه که از تو هست یک موی در او
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.