پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۳۵

ای رنج زمانه بهرۀ دشمن تو

از درد مباد گرد بر دامن تو

تا بنده چو شمعست رخ روشن تو

هر چند ز رشته می گدازد تن تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۳۷هر سال که تشریف دهی چون گل نو
  2. شمارهٔ ۷۳۸جامی که شراب ارغوانیست درو
  3. شمارهٔ ۷۳۹آن شانه که از تو هست یک موی در او
  4. شمارهٔ ۷۴۰شد باد مطّرا گر پیرامن سرو
  5. شمارهٔ ۷۴۱ای دل پی آرزو بسیار مرو
  6. شمارهٔ ۷۴۲تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو
  7. شمارهٔ ۷۴۳کس نیست که جان بنده برهاند ازو
  8. شمارهٔ ۷۴۴داری سرعیش از در سودا درشو
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.