پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۴۲

تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو

گر ره یابد زمانه بگریزد ازو

از ابر کفت بر سر دشمن بارد

آن قطره که طوفان بلاخیزد ازو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴۴داری سرعیش از در سودا درشو
  2. شمارهٔ ۷۴۵ای دل ره او می روی اوّل خون شو
  3. شمارهٔ ۷۴۶از بند سخن لبم چو بگشاد گره
  4. شمارهٔ ۷۴۷چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
  5. شمارهٔ ۷۴۸ای دوست اگر نیی ز حالم آگاه
  6. شمارهٔ ۷۴۹ای راه وصال تو درازی کوتاه
  7. شمارهٔ ۷۵۰یاران منا، چه بودتان از ناگاه
  8. شمارهٔ ۷۵۱ای قامت تو چو روز در دی کوتاه
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.