پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۴۷

چون دید که رکد غمزۀ خیره سته

بر قصد دلم کمان ابرو برزه

از پسته همی کرد اشارت که مزن

وز گوشۀ بادام همی گفت که ده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴۹ای راه وصال تو درازی کوتاه
  2. شمارهٔ ۷۵۰یاران منا، چه بودتان از ناگاه
  3. شمارهٔ ۷۵۱ای قامت تو چو روز در دی کوتاه
  4. شمارهٔ ۷۵۲بر رهگذرت بس که کنم تر سر راه
  5. شمارهٔ ۷۵۳هر گه که ز جور تو من دل خسته
  6. شمارهٔ ۷۵۴ای بسته بکین من میان آهسته
  7. شمارهٔ ۷۵۵شایستة هجر خدمتی نا کرده
  8. شمارهٔ ۷۵۶میآید و چهره از عرق تر کرده
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.