پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۵۲

بر رهگذرت بس که کنم تر سر راه

بگرفت سرشک چشم من هر سر راه

در آرزوی روی تو این چشم پرآب

دارم چو سقایه روز و شب بر سر راه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۵۴ای بسته بکین من میان آهسته
  2. شمارهٔ ۷۵۵شایستة هجر خدمتی نا کرده
  3. شمارهٔ ۷۵۶میآید و چهره از عرق تر کرده
  4. شمارهٔ ۷۵۷بر خیره غرور خویش پیوست مده
  5. شمارهٔ ۷۵۸ای قفل زبخل بردهان افگنده
  6. شمارهٔ ۷۵۹اقبال تو باد دایم افزاینده
  7. شمارهٔ ۷۶۰ای داد تو بر داد و دهش پاینده
  8. شمارهٔ ۷۶۱ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.