پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۵۶

میآید و چهره از عرق تر کرده

چو کان بکفت و اسب ز جابر کرده

واندر رخم زلفهای گرد آلودش

شهری دل خسته خاک بر سر کرده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۵۸ای قفل زبخل بردهان افگنده
  2. شمارهٔ ۷۵۹اقبال تو باد دایم افزاینده
  3. شمارهٔ ۷۶۰ای داد تو بر داد و دهش پاینده
  4. شمارهٔ ۷۶۱ای بر قدم از رشته ر کو پیچیده
  5. شمارهٔ ۷۶۲آن روی ترا هر که ز ناگه دیده
  6. شمارهٔ ۷۶۳در کار تو صاحب نظران نظاره
  7. شمارهٔ ۷۶۴ای بر دل من غم ترا دلسوزه
  8. شمارهٔ ۷۶۵ماییم به دست دل گرفتار همه
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.