پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۴۶

از بند سخن لبم چو بگشاد گره

از خشم در ابروانش افتاد گره

بادست حدیث من واو آب لطیف

بر آب فتد ز جنبش باد گرده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴۸ای دوست اگر نیی ز حالم آگاه
  2. شمارهٔ ۷۴۹ای راه وصال تو درازی کوتاه
  3. شمارهٔ ۷۵۰یاران منا، چه بودتان از ناگاه
  4. شمارهٔ ۷۵۱ای قامت تو چو روز در دی کوتاه
  5. شمارهٔ ۷۵۲بر رهگذرت بس که کنم تر سر راه
  6. شمارهٔ ۷۵۳هر گه که ز جور تو من دل خسته
  7. شمارهٔ ۷۵۴ای بسته بکین من میان آهسته
  8. شمارهٔ ۷۵۵شایستة هجر خدمتی نا کرده
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.