پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۴۵

ای دل ره او می روی اوّل خون شو

وآنگاه بیا تات بگویم چون شو

زین مشکل اگر برون شوی می جویی

بیرون مشو از خود وز خود بیرون شو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴۷چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
  2. شمارهٔ ۷۴۸ای دوست اگر نیی ز حالم آگاه
  3. شمارهٔ ۷۴۹ای راه وصال تو درازی کوتاه
  4. شمارهٔ ۷۵۰یاران منا، چه بودتان از ناگاه
  5. شمارهٔ ۷۵۱ای قامت تو چو روز در دی کوتاه
  6. شمارهٔ ۷۵۲بر رهگذرت بس که کنم تر سر راه
  7. شمارهٔ ۷۵۳هر گه که ز جور تو من دل خسته
  8. شمارهٔ ۷۵۴ای بسته بکین من میان آهسته
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.