پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۳۷

هر سال که تشریف دهی چون گل نو

با باد بود برفتنت بسته گرو

من لابه کنان چو بلبل اندر پی تو

تو خنده زنان گوش در اکنده ورو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۳۹آن شانه که از تو هست یک موی در او
  2. شمارهٔ ۷۴۰شد باد مطّرا گر پیرامن سرو
  3. شمارهٔ ۷۴۱ای دل پی آرزو بسیار مرو
  4. شمارهٔ ۷۴۲تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو
  5. شمارهٔ ۷۴۳کس نیست که جان بنده برهاند ازو
  6. شمارهٔ ۷۴۴داری سرعیش از در سودا درشو
  7. شمارهٔ ۷۴۵ای دل ره او می روی اوّل خون شو
  8. شمارهٔ ۷۴۶از بند سخن لبم چو بگشاد گره
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.