پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۳۹

آن شانه که از تو هست یک موی در او

چون ارّه کشم زبان ز هر سوی در او

وآن آینه‌ای که روی در روی تو کرد

چون قبله شب و روز کنم روی در او

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴۱ای دل پی آرزو بسیار مرو
  2. شمارهٔ ۷۴۲تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو
  3. شمارهٔ ۷۴۳کس نیست که جان بنده برهاند ازو
  4. شمارهٔ ۷۴۴داری سرعیش از در سودا درشو
  5. شمارهٔ ۷۴۵ای دل ره او می روی اوّل خون شو
  6. شمارهٔ ۷۴۶از بند سخن لبم چو بگشاد گره
  7. شمارهٔ ۷۴۷چون دید که رکد غمزۀ خیره سته
  8. شمارهٔ ۷۴۸ای دوست اگر نیی ز حالم آگاه
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.