پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۳۲

با آنکه بهیچ سان نیم در خور تو

باطل نکنم نام خود از دفتر تو

هر چند سر من نبود از در تو

تا سر دارم همی زنم بر در تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۳۴بس سر که به عشق رفت بر باد از تو
  2. شمارهٔ ۷۳۵ای رنج زمانه بهرۀ دشمن تو
  3. شمارهٔ ۷۳۶ای مقصد آمال در و درگه تو
  4. شمارهٔ ۷۳۷هر سال که تشریف دهی چون گل نو
  5. شمارهٔ ۷۳۸جامی که شراب ارغوانیست درو
  6. شمارهٔ ۷۳۹آن شانه که از تو هست یک موی در او
  7. شمارهٔ ۷۴۰شد باد مطّرا گر پیرامن سرو
  8. شمارهٔ ۷۴۱ای دل پی آرزو بسیار مرو
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.