پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۱۹

آن قامت همچو سرو آزاد به بین

وان زلف پراگندۀ بر باد ببین

بر چهرۀ تو زلف و بر آن زلف گره

سبحان الله چه۹ بر چه افتاد ببین

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲۱گفتی ز برای می که کمتر خور ازین
  2. شمارهٔ ۷۲۲شاهی که فلک بلندی اندوزد از او
  3. شمارهٔ ۷۲۳آن شمع که آفت سرست افسر او
  4. شمارهٔ ۷۲۴خون گشت دلم ز زخم بی مرهم او
  5. شمارهٔ ۷۲۵هر صبح که خندید زخندیدن او
  6. شمارهٔ ۷۲۶مشکین سر زلف یا رو نازک تن او
  7. شمارهٔ ۷۲۷در ساغر می گوهر دیرینۀ او
  8. شمارهٔ ۷۲۸نه کوه گران پای بدارد با تو
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.