پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۱۰

جانا ز پی وصال چون گشت کنون

آمیزش ما ز ناخن و گوشت فزون

چون رک همه مغز استخوانم خون باد

گر با تو چو موی نایم از پوست برون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱۲آن دل که نشد ز خطّت ای دوست برون
  2. شمارهٔ ۷۱۳از خار چو آمد گل رنگین بیرون
  3. شمارهٔ ۷۱۴شد راز من و تو ای صنم فاش کنون
  4. شمارهٔ ۷۱۵فرّاش چمن باد شمالست اکنون
  5. شمارهٔ ۷۱۶سبحان الله ز گردش چرخ برین
  6. شمارهٔ ۷۱۷دیدی که ز ناز بودم ای ماه زمین
  7. شمارهٔ ۷۱۸گر رای تماشا کنی ای دل منشین
  8. شمارهٔ ۷۱۹آن قامت همچو سرو آزاد به بین
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.