پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۱۴

شد راز من و تو ای صنم فاش کنون

افتاد میان خلق و او باش کنون

اکنون که شدند آگه ازین دشمن و دوست

باری نفسی بر آرو خوش باش اکنون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱۶سبحان الله ز گردش چرخ برین
  2. شمارهٔ ۷۱۷دیدی که ز ناز بودم ای ماه زمین
  3. شمارهٔ ۷۱۸گر رای تماشا کنی ای دل منشین
  4. شمارهٔ ۷۱۹آن قامت همچو سرو آزاد به بین
  5. شمارهٔ ۷۲۰در دست شه آن ساغر غمکاه ببین
  6. شمارهٔ ۷۲۱گفتی ز برای می که کمتر خور ازین
  7. شمارهٔ ۷۲۲شاهی که فلک بلندی اندوزد از او
  8. شمارهٔ ۷۲۳آن شمع که آفت سرست افسر او
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.