پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۷۱۳

از خار چو آمد گل رنگین بیرون

اندوه کنیم از دل غمگین بیرون

کردند نظاره را عروسان چمن

سرها ز دریچه های چو بین بیرون

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۱۵فرّاش چمن باد شمالست اکنون
  2. شمارهٔ ۷۱۶سبحان الله ز گردش چرخ برین
  3. شمارهٔ ۷۱۷دیدی که ز ناز بودم ای ماه زمین
  4. شمارهٔ ۷۱۸گر رای تماشا کنی ای دل منشین
  5. شمارهٔ ۷۱۹آن قامت همچو سرو آزاد به بین
  6. شمارهٔ ۷۲۰در دست شه آن ساغر غمکاه ببین
  7. شمارهٔ ۷۲۱گفتی ز برای می که کمتر خور ازین
  8. شمارهٔ ۷۲۲شاهی که فلک بلندی اندوزد از او
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.