پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۶

گل راز طرب همه دهان می خندد

گویی ز برای چه چنان می خندد؟

آری همه کار کش ببرگست ز زر

زان خفت ستان و بر جهان می خندد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۸چون دید بر آورده غم از جانم گرد
  2. شمارهٔ ۲۲۹دوش آن دل خون گشتۀ محنت پرورد
  3. شمارهٔ ۲۳۰هر کس که در آن قامت موزون نگرد
  4. شمارهٔ ۲۳۱آن لاله نگر چو ساغری آمده خرد
  5. شمارهٔ ۲۳۲زین سر که زبان دور باشت دارد
  6. شمارهٔ ۲۳۳بر من چو لبت ببوسه شکّر بارد
  7. شمارهٔ ۲۳۴آیین ستمگری که عالم دراد
  8. شمارهٔ ۲۳۵زلف تو از آن باد که در سر دارد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.