پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۱

آن لاله نگر چو ساغری آمده خرد

یک نیمه از آن صافی و یک نیمش درد

وان شبنم بین نشسته بر عارض گل

گویی که پیاله حل شد و می بفسرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۳بر من چو لبت ببوسه شکّر بارد
  2. شمارهٔ ۲۳۴آیین ستمگری که عالم دراد
  3. شمارهٔ ۲۳۵زلف تو از آن باد که در سر دارد
  4. شمارهٔ ۲۳۶خون گشته دلم با تو چنان خو داد
  5. شمارهٔ ۲۳۷زلف تو که خون خلق ازو می بارد
  6. شمارهٔ ۲۳۸گر حلقۀ زلف تو کسی زبشمارد
  7. شمارهٔ ۲۳۹آن ماه که چرخ بر رخش مهر آرد
  8. شمارهٔ ۲۴۰اشکیم ز اندازه برون می بارد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.