پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۰

اشکیم ز اندازه برون می بارد

کم بود ازین سان که کنون می بارد

جابی برسد تنگی عالم دل

کز ابر دو چشمم همه خون می بارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۲نرگس که دلش هوای ساغر دارد
  2. شمارهٔ ۲۴۳دل گرچه امید وصل کمتر دارد
  3. شمارهٔ ۲۴۴امروز ملالی به کمالم دارد
  4. شمارهٔ ۲۴۵آن شاخ سمن که روی خندان دراد
  5. شمارهٔ ۲۴۶لعل تو ز لطف صورت جان دارد
  6. شمارهٔ ۲۴۷شاخ ارز شکوفه شکل پروین دارد
  7. شمارهٔ ۲۴۸گر دیدۀ نرگس نه سبل می دارد
  8. شمارهٔ ۲۴۹شب گرچه ز روشنی جدایی دارد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.