پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۶

لعل تو ز لطف صورت جان دارد

خطت صفت مهر سلیمان دارد

وین طرفه که با مهر سلیمان زلفت

دیویست که باد را بفرمان دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۸گر دیدۀ نرگس نه سبل می دارد
  2. شمارهٔ ۲۴۹شب گرچه ز روشنی جدایی دارد
  3. شمارهٔ ۲۵۰هر سال شکوفه سیم چندان بارد
  4. شمارهٔ ۲۵۱گفتم که چو مست شد مرا ناز آرد
  5. شمارهٔ ۲۵۲چون رنگ رخ تو گل ببازار آرد
  6. شمارهٔ ۲۵۳عشق تو گرم چه غم فراوان آرد
  7. شمارهٔ ۲۵۴زلفت که دلم را بفغان می آرد
  8. شمارهٔ ۲۵۵مهر تو نشان آب و گل می ببرد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.