پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۳

دل گرچه امید وصل کمتر دارد

اندوه ترا بناز در بر دارد

هرجا که رسد مردمک دیدۀ من

از شکر خیال تو زبان تر دارد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۵آن شاخ سمن که روی خندان دراد
  2. شمارهٔ ۲۴۶لعل تو ز لطف صورت جان دارد
  3. شمارهٔ ۲۴۷شاخ ارز شکوفه شکل پروین دارد
  4. شمارهٔ ۲۴۸گر دیدۀ نرگس نه سبل می دارد
  5. شمارهٔ ۲۴۹شب گرچه ز روشنی جدایی دارد
  6. شمارهٔ ۲۵۰هر سال شکوفه سیم چندان بارد
  7. شمارهٔ ۲۵۱گفتم که چو مست شد مرا ناز آرد
  8. شمارهٔ ۲۵۲چون رنگ رخ تو گل ببازار آرد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.