پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۳

بر من چو لبت ببوسه شکّر بارد

چشم تو روا بود گرش بشمارد

بادام شکسته ات دو مغزت از آن

هر یک بدو در شمار من می آرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۵زلف تو از آن باد که در سر دارد
  2. شمارهٔ ۲۳۶خون گشته دلم با تو چنان خو داد
  3. شمارهٔ ۲۳۷زلف تو که خون خلق ازو می بارد
  4. شمارهٔ ۲۳۸گر حلقۀ زلف تو کسی زبشمارد
  5. شمارهٔ ۲۳۹آن ماه که چرخ بر رخش مهر آرد
  6. شمارهٔ ۲۴۰اشکیم ز اندازه برون می بارد
  7. شمارهٔ ۲۴۱... که طاقت فراقت دارد ؟
  8. شمارهٔ ۲۴۲نرگس که دلش هوای ساغر دارد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.