پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۵

مشک تو نقاب ارغوان می گردد

سوسن به بنفشه در نهان می گردد

هر چند که در حسن جهانیست رخت

دریاب که احوال جهان می گردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۷گل در مه روزه همچنان می خندد
  2. شمارهٔ ۲۲۸چون دید بر آورده غم از جانم گرد
  3. شمارهٔ ۲۲۹دوش آن دل خون گشتۀ محنت پرورد
  4. شمارهٔ ۲۳۰هر کس که در آن قامت موزون نگرد
  5. شمارهٔ ۲۳۱آن لاله نگر چو ساغری آمده خرد
  6. شمارهٔ ۲۳۲زین سر که زبان دور باشت دارد
  7. شمارهٔ ۲۳۳بر من چو لبت ببوسه شکّر بارد
  8. شمارهٔ ۲۳۴آیین ستمگری که عالم دراد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.