پرش به محتوای اصلی
کمال‌الدین اسماعیل کمال‌الدین اسماعیل

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۲

از عکس لبت دیده بدخشان گردد

وز یاد رخت سینه گلستان گردد

بی روی توگر آب خورم چون گلبن

اندر دل من چو غنچه پیکان گردد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۴چون کار زمانه بر گذر می‌گردد
  2. شمارهٔ ۲۲۵مشک تو نقاب ارغوان می گردد
  3. شمارهٔ ۲۲۶گل راز طرب همه دهان می خندد
  4. شمارهٔ ۲۲۷گل در مه روزه همچنان می خندد
  5. شمارهٔ ۲۲۸چون دید بر آورده غم از جانم گرد
  6. شمارهٔ ۲۲۹دوش آن دل خون گشتۀ محنت پرورد
  7. شمارهٔ ۲۳۰هر کس که در آن قامت موزون نگرد
  8. شمارهٔ ۲۳۱آن لاله نگر چو ساغری آمده خرد
همه‌ی رباعیات ←

کمال‌الدین اسماعیل درباره‌ی کمال‌الدین اسماعیل

کمال‌الدین اسماعیل فرزند جمال‌الدین محمد بن عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق المعانی (۵۶۸-۶۳۵ ه.ق) به اعتقاد بعضی آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران است که در جریان حمله مغول و به دست آنان کشته شد. پدرش (جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی) نیز از شعرای بزرگ ایران است. دیوان کمال‌الدین اسماعیل به همت آقای سیاوش جعفری در گنجور در دس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.